32 (2010)

32 (2010)

N-am murit până la urmă înainte de 30.

Nu mi-a dat, precum ţie, tată, viaţa în cap

ca unei vite iluminate. Am amintiri frumoase

cu soarele scelerat de la miezul nopţii

fierbându-mi răbdător creierul,

mă uit la ele întruna, ca un veteran paraplegic


la pozele din război. Am avut şi revelaţia,

de câteva ori, am bifat practic

toate paragrafele: să plantezi un pom,

să faci un copil, să ai revelaţia.

Voi avea peste o lună 32, tati, sunt viu, sunt fericit,

nimic din ce-am trăit nu corespunde


cu ce era demn de trăit la 18 ani. Mă amuză asta,

mă mai amuză sinucigaşii meticuloşi

şi lucrurile perfect ordonate.

Dacă m-ar terciui un buldozer,

singura mea grijă ar fi să se niveleze bine

grămada de ţărână.

 

 

 

 

 

32 (2010)

                    Traduction : Micha J. Knijn

Finalement je ne suis pas mort avant mes 30 ans.

La vie ne m’a pas, comme à toi, père, flanqué une baffe

comme à un bœuf illuminé. J’ai de beaux souvenirs

du vil soleil de minuit

me bouillant patiemment le cerveau,

je les regarde sans cesse, comme un vétéran paraplégique


des photos de guerre. Moi aussi, j’ai eu la révélation,

plusieurs fois même, j’ai pratiquement coché

tous les articles : planter un arbre,

faire un enfant, avoir la révélation.

Dans un mois j’aurai 32 ans, père, je suis vivant, je suis heureux,

rien de ce que j’ai vécu ne correspondait

 à ce qu’il me fut digne de vivre à 18 ans. Cela m’amuse,

de plus m’amusent les suicidés méticuleux

et les choses parfaitement rangées.

Si je me faisais écraser par un bulldozer,

mon seul souci serait qu’elle soit bien nivelé,

ma dépouille mortelle.

 

 

 

 

 

32 (2010)

                         Vertaling: Jan H. Mysjkin

Uiteindelijk ben ik niet voor mijn dertigste gestorven.

Het leven gaf mij niet, zoals jou wel, vader, een klap op de kop

als van een verlicht rund. Ik heb mooie herinneringen

aan de laaghartige middernachtzon

die geduldig mijn hersenen verhitte,

ik kijk er onophoudelijk naar, zoals een verlamde veteraan


naar oorlogsfoto’s. Ook ik had de openbaring,

meer dan eens, ik heb vrijwel alle punten

afgevinkt: een boom planten,

een kind verwekken, de openbaring hebben.

Over een maand word ik tweeëndertig, vader, ik leef nog, ik ben gelukkig,

niets van wat ik heb beleefd was in overeenstemming


met wat me op mijn achttiende levenswaardig leek. Dat amuseert mij,

verder amuseren mij nauwgezette zelfmoordenaars

en perfect geordende dingen.

Mocht een bulldozer me tot pulp rijden,

dan zou mijn enige zorg zijn dat mijn overschot,

het stoffelijke, goed wordt geëffend.

 

 

 

 

  

Poet

VANCU Radu

VANCU Radu

Poems

32 (2010)

  • Etxepare Euskal Institutua
  • Camões Instituto de Cooperação e Língua Portugal
  • Polish Institute - Cultural Service of the Embassy of the Republic of Poland in Brussels
  • Estonian Presidency of the EU
  • Orfeu - Livraria Portuguesa
  • Romanian Cultural Institute in Brussels
  • Austrian Cultural Forum
  • South-Moravia Region Office in Brussels
  • Balassi Institute - Cultural Service of the Embassy of Hungary in Brussels
  • Ambassade du Luxembourg à Bruxelles
  • Yunus Emre Institute
  • Czech Centre Brussels
  • Istituto Italiano di Cultura
  • Embassy of Iceland | Icelandic Mission to the EU
  • Alliance française de Bruxelles-Europe
  • Instituto Cervantes de Bruselas
  • Commission européenne
  • Permanent Representation of the Republic of Slovenia to the European Union
  • Fins Cultureel Instituut | Institut Culturel Finlandais
  • Permanent Representation of the Republic of Estonia to the European Union
  • Mission of the Faroes to the EU