Transpoesie - Poems

Probablement je serai une vielle maigre

Déchirant ses baisers et ses peurs

Elle s’éveille la nuit

Pour s’étonner de tout ce qui l’a remplacée.

Paul Éluard

Vers 2055 probablement je serai une vieille maigre

j’occuperai peu de place dans les autobus et dans les files d’attente.

Un demi-siècle plus tard

seuls le miroir et les médecins regarderont mon corps.

Seul mon pyjama

troué aux aisselles,

plein de sueur se pressera contre moi.

Alors avant de m’endormir je me souviendrai

de la langue de mon bien-aimé et du goût de sa salive.

Et tous les autres hommes, qui me désiraient autrefois.

Et aussi, comment le lit grince,

en s’y couchant à deux.

Traduction : Diana Sakalauskaitė & Nicole Barrière 

Ik word een schriel oudje

Rond 2055 ben ik waarschijnlijk een schriel oudje

dat amper plaats inneemt in bussen en rijen.

Over een halve eeuw wordt mijn lichaam

alleen nog door spiegels en dokters bekeken.

Alleen nog maar aangeraakt

door nachthemden

met gescheurde okselnaden.

Dan zal ik mij voor het inslapen

de tong van een geliefde herinneren, de smaak van zijn speeksel.

En alle andere mannen

die mij ooit begeerden.

En ook hoe een bed kraakt

als je er met

zijn tweeën in ligt.

Vertaling: Jo Govaerts