Koncentrat

Koncentrat

 

Kostki twarzy skierowane w strony.

Tu spoczywa królestwo tego świata.

Wzrasta naciek drzew, zawłaszcza obóz,

Za którym dogasa słońce, plewy i

Wszystko to widzi nas.

Najwyraźniej.

 

Mnisi drelich w świetle szumi

Pod wiatr, gdy zapada się˛ głos

Nad równiną, o jakiej teraz myślimy

Bez nas, tak jakby coś miało miejsce,

Miało czas i mogło istnieć

W naszej postaci.

 

Nic nie istnieje w naszej postaci.

O tym milczy drelich, myśli równina,

To widzi czas. W miejscu rusza się

Naciek, kostki spadają po stopniach,

Które prowadzą w górę.

Trzydzieści trzy.

 

 

 

 

 

Concentrate

 

Facial bones directed towards corners.

Here lies the kingdom of this world.

The trees’ tumescence expands, invades the camp

Behind which the sun fades out, the chaff and

Everything else can see us.

Most clearly.

 

Monk’s garb in the light rustles

Against the wind, when the voice breaks down

Over the plateau we are thinking about,

Without ourselves, as if something took place,

Had its time and could exist

In our shape.

 

Nothing exists in our shape.

This is what the garb is silent on, the plateau

meditates on,

The time sees. Standing still the tumescence

Moves, the bones fall down the steps

Leading up.

Thirty three.

 

Translation: Adam Zdrodowski

 

 

 

 

 

Un concentré

 

Arêtes du visage tournées vers les angles.

Ici repose le royaume de ce monde.

Une coulée de résine grandit sur les arbres, envahit

le camp,

Derrière lequel le soleil achève de s’éteindre,

les vannures et

Tout cela nous voit.

Très nettement.

 

La bure monacale bruît dans la lumière

Au vent, quand retombe sur la plaine

Une voix à laquelle nous pensons maintenant

Sans nous, comme si quelque chose avait lieu,

Avait le temps et pouvait exister

En notre forme humaine.

 

Rien n’existe en notre forme humaine,

Sur cela se tait la bure songe la plaine,

Le temps voit ça. Sur place bouge

La coulée, les os dévalent les degrés,

Qui mènent en haut.

Trente-trois.

 

Traduction : Isabelle Macor-Filarska

 

 

 

 

 

Concentraat

 

Gezichtsbeenderen zijwaarts gericht.

Hier rust het koninkrijk op aarde.

Er groeit een boomuitwas, hij eist het kamp op

Waarachter de zon dooft, het kaf en

Dat alles ziet ons.

Zeer scherp.

 

Monnikskleed ruist in het licht

Van de wind, wanneer een stem ondergaat

Boven de vlakte waar wij nu aan denken

Zonder ons, alsof er iets plaats heeft gehad,

Tijd heeft gehad en kon bestaan

In onze gedaante.

 

Niets bestaat in onze gedaante.

Hierover zwijgt het kleed, denkt de vlakte na,

Dit ziet de tijd. Ter plaatse roert zich

De uitwas, de beenderen zakken trede na treden,

Die naar boven leiden.

Drieëndertig.

 

Vertaling: Kwinten Van Gestel

 

 

 

 

 

  • Fins Cultureel Instituut | Institut Culturel Finlandais
  • South-Moravia Region Office in Brussels
  • Mission of the Faroes to the EU
  • Yunus Emre Institute
  • Alliance française de Bruxelles-Europe
  • Camões Instituto de Cooperação e Língua Portugal
  • Embassy of Iceland | Icelandic Mission to the EU
  • Commission européenne
  • Etxepare Euskal Institutua
  • Instituto Cervantes de Bruselas
  • Austrian Cultural Forum
  • Romanian Cultural Institute in Brussels
  • Polish Institute - Cultural Service of the Embassy of the Republic of Poland in Brussels
  • Estonian Presidency of the EU
  • Istituto Italiano di Cultura
  • Ambassade du Luxembourg à Bruxelles
  • Permanent Representation of the Republic of Slovenia to the European Union
  • Balassi Institute - Cultural Service of the Embassy of Hungary in Brussels
  • Czech Centre Brussels
  • Orfeu - Livraria Portuguesa
  • Permanent Representation of the Republic of Estonia to the European Union