MIDDLE AGE

MIDDLE AGE

 

Gaztaroarekin batera aienatu ziren aingeruak

bizitako oro arrastan eramanez. Nora daramate

maitasuna itzaltzen denean? Nor da

ondorioztaturiko tronpoilo hori?

Adiskidantzaren ohitura gelditu da

bizimodu bat beharrean

nortasunaren traza moduan,

ez baikenituen kopetak lorez estali

ez jainkoengan sinetsirik aireratu:

hautsarenak izan genituen batasunak.

Bakarrik zahartuko gara, beraz,

ia ezer asmatu barik. Belaunaldi tristea

gurea hautsi eta hautsi eta eraiki

ez. Familia gelditzen da museoa balitz legez

nahi ez baina bilakatu garen hori.

Esperantza aipa nezakeen hemen baina

ez dut gura; hobe gauzak gezi

eta hotzean ituen argitasun zorrotz horrekin.

Norberak tupust egiten du norberaren aurrean

nor-oteka. Zer egin zen gutaz? Zer dela eta

ageri zaigu ispiluko itzal hori

erresuminaren izkina horretatik beha?

Munduaz amesturikoa genuen helburu

munduak amestu gintuena baino ez gara.

Kainuak jarioa du, tantak zulotik behera doaz,

argiak kirika egiten du loka dagoelakoz.

Beharbada, oraindik ere garaiz gabiltza

zerbait justu ez bada bai aratz sortzeko:

estilo bat, akaso, estilo bat, bai,

maitasuna bukatzean hasten dela maitasuna

aldarrikaraz diezagun, harro. Ez da esperantza

ez da soilik erresuminaren izkina hau

baizik eta gauzen edertasuna luzatzeko irrika,

ordu kuartorako bada ere

oraindik garaiz gabiltzalako sineste eroa. 


 

Juajo Olasagarre - Middle age from Transpoesie on Vimeo.

MIDDLE AGE

 

The angels vanished at the same time as youth

taking with them all that was experienced. Where do they take

love when it is quenched? Who is

this clumsy person it has become?

The habit of friendship has remained,

a trace of identity

rather than a lifestyle,

because we did not cover our foreheads with flowers

nor breathe out any belief in the gods:

our unions belonged to the dust.

We will grow old alone, then,

almost without inventing anything. A sad generation

ours, destroying and destroying and building

nothing. The family remains as if it were a museum

of what we have become without meaning to.

I could mention hope here but

I do not want to; things are better bitter

and cold, with the harsh clarity of objectives.

Each of us falls before himself

asking who he is. What has become of us? Why

does that shadow appear in the mirror

staring at us from the corner of resentment?

Our goal was what we had dreamed of the world;

we are but what the world dreamed us to be.

The pipes are overflowing, drops fall from a hole,

The light trembles because it is unsteady.

Perhaps we still have time

to create something, if not fair then pure:

A style, perhaps, a style, yes,

that proclaims proudly that

love begins when love ends. It is not hope,

it is not only this corner of resentment

but the desire to prolong the beauty of things,

if only for a quarter of an hour,

the mad belief that we still have time.

Translation: Kristin Addis

MIDDLE AGE

 

Les anges s’éloignèrent en même temps que la jeunesse

emportant avec eux tout le vécu. Où emmènent-ils

l’amour quand il disparait ? Qui est

ce lourdaud qu’il est devenu ?

L’habitude de l’amitié est restée

comme une façon de vivre nécessaire,

une trace  d’identité,

car nous n’avions pas couvert nos fronts de fleurs

ni lancé en l’air en ayant foi dans les dieux :

nos unions appartenaient à la cendre.

Donc, nous vieillirons seuls,

presque sans rien inventer. Génération triste

que la nôtre, détruire, détruire, et ne rien

construire. La famille demeure, tel un musée,

de ce que nous sommes devenus à contre cœur.

Je pourrais parler de l’espoir mais ici

je n’en ai pas envie ; les choses sont mieux

aigres et froides avec la clarté dure des objectifs.

Chacun tombe devant soi en se demandant

qui il est. Qu’ont il fait de nous ? Pourquoi

voit-on cette ombre sur le miroir

qui nous regarde du coin du ressentiment ?

Notre but était le monde que nous avions rêvé

mais nous ne sommes que ce que le monde a rêvé.

La canalisation est abondante, les gouttes filent par le trou,

la lumière tremble parce qu’elle est branlante.

Peut-être, il est encore temps pour nous

de créer quelque chose, non pas juste, mais propre :

un style, surement, un style, oui,

qui proclame fièrement que l’amour commence

quand l’amour finit. Ce n’est pas de l’espoir,

ce n’est pas seulement ce coin du ressentiment

mais le désir de prolonger la beauté des choses,

pour un quart d’heure, la croyance folle

Que nous sommes encore dans les temps.

Traduction: Itxaro Borda

MIDDLE AGE

 

De engelen zijn samen met de jeugd verdwenen

en hebben alle ervaring meegenomen. Waarheen

brengen ze de liefde als ze is gedoofd? Wie is

de lomperd die ze is geworden?

De vriendschap is bijgebleven als een gewoonte,

als een spoor van leven

eerder dan een levensstijl,

want we hadden ons voorhoofd niet met bloemen bedekt

en geen geloof in de goden uitgeademd:

onze verbintenissen behoorden tot het stof.

Alleen worden we oud, dan,

en we vinden haast niets meer uit. Wat een trieste generatie

is de onze, ze vernietigt en vernietigt en bouwt

niets op. De familie blijft als was ze een museum

van wat we zijn geworden tegen wil en dank.

Ik zou hier over de hoop kunnen spreken maar

dat wil ik niet; de dingen zijn beter

bitter en koud, met hun harde helderheid van streven.

Iedereen valt languit op de grond en vraagt zich af

wie hij dan wel is. Wie zijn we geworden? Waarom

doemt in de spiegel de schaduw op

die ons uit de hoek van de wrok aankijkt?

Ons streven was de droom die we voor de wereld koesterden;

en we zijn maar de droom die de wereld voor ons heeft gekoesterd.

De buizen lopen over, druppels vallen uit een gat,

het licht trilt omdat het wisselvallig flikkert.

Wie weet wordt ons toch nog de tijd gegund

om iets te maken, nee, niet rechtvaardig maar zuiver:

een stijl, wie weet, ja, een stijl

die trots verkondigt dat

liefde aanvangt als ze eindigt. Het is geen hoop,

het is niet alleen die hoek van de wrok

maar het verlangen om de schoonheid van de dingen te verlengen,

al was het maar voor een kwartier,

dat dwaze geloof dat er nog tijd voor ons is weggelegd.

Vertaling: Bart Vonck

  • Istituto Italiano di Cultura
  • Embassy of the Republic of Estonia in Belgium
  • MuntPunt
  • Danish Cultural Institute
  • Spain Arts and Culture - Cultural and Scientific Service of the Embassy of Spain in Belgium
  • Network to Promote Linguistic Diversity
  • Polish Institute - Cultural Service of the Embassy of the Republic of Poland in Brussels
  • Camões Instituto de Cooperação e Língua Portugal
  • Romanian Cultural Institute in Brussels
  • It Skriuwersboun
  • Yunus Emre Institute
  • Embassy of Ireland
  • Czech Centre Brussels
  • Commission européenne
  • Greenland Representation to the European Union
  • Mission of the Faroes to the EU
  • Greenlandic Writers Association
  • Embassy of the Republic of Latvia to the Kingdom of Belgium
  • Permanent Representation of the Republic of Slovenia to the European Union
  • Etxepare Euskal Institutua
  • Permanent Representation of the Republic of Estonia to the European Union
  • Orfeu - Livraria Portuguesa
  • Balassi Institute - Cultural Service of the Embassy of Hungary in Brussels
  • Austrian Presidency of the Council of the European Union
  • Ambassade du Luxembourg à Bruxelles
  • Scottish Government EU Office
  • Austrian Cultural Forum
  • Leeuwarden Europan Capital of Culture 2018